কায়াকল্পৰ বেলা

মানুহৰ জীৱন নানান স্তৰেৰে গঠিত। তাৰে ভিতৰত শৈশৱ কাল হ’ল ফুলৰ পাপৰিৰ দৰে। কিন্তু এই ফুলৰ পাপৰি জানো জীৱন ধুমূহাক নেওচিব পৰাকে শক্তিশালী হয়? মৃণাল কলিতা (Mrinal Kalita) ৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু বান্ধৱ দ্বাৰা প্ৰকাশিত কিতাপ খনত বৰ্ণিত আছে সংঘৰ্ষৰ মাজেদি অসীমে কৰা এক যাত্ৰা যত আছে তাৰ সহযোগী, শুভাকাংক্ষী নিৰ্মল আৰু অনুভৱ ৰ দৰে চৰিত্ৰ। কষ্টকৰ জীৱনৰ প্ৰতিৰোধক নেওচি অসীমে তাৰ লক্ষ্যত উপনীত হব পাৰিবনে? নিৰ্মল ৰ দৰে বন্ধু বাস্তৱত সম্ভৱ নে বা অনুভৱ ৰ দৰে ভাবিব পৰা মানুহ আছে নে?